Selecteer een pagina

Wat jij denkt is niet waar

Van jongs af aan wordt ons geleerd op een bepaalde manier te denken. Als je voor het avondeten snoept, lust je je eten niet meer. Als je niet iedere dag twee stuks fruit eet, krijg je onvoldoende vitamines binnen. Dat geldt ook hoe we over onszelf zijn gaan denken. Ik ben te dik, ik ben saai of ik wil niet dom overkomen. Het zijn gedachten die we zijn gaan geloven. Die we niet in twijfel trekken.
  • Facebook
  • Pinterest
  • Evernote
  • Print

 “Ik wil niet dom overkomen”

Laatst sprak ik een klant die geweldig goed op weg is weer structuur te krijgen in haar werk. Eén van haar grootste irritaties was haar overvolle mailbox. Inmiddels is die goed opgeschoond maar ze heeft nog last van een aantal obstakels op haar weg naar de titel mailbox master.

Zo vertelde ze dat ze weleens mail krijgt waarvan ze de boodschap niet goed begrijpt. Dat mailtje laat ze dan even voor wat het is. In de stille hoop dat ze het later wél begrijpt. Dat even, wordt soms langer. En soms zo lang dat ze het compleet vergeet. Eindstand: de afzender is niet blij want die wacht op een reactie. Dat is op zich niet erg – maar dat diegene niet verder kan en maar noodgedwongen nagelbijtend op antwoord wacht – dat is wel erg!

Dus ik vroeg mijn klant: “Waarom vraag je niet gelijk om opheldering?”. Ze zei dat ze dat niet durfde omdat ze “bang was om dom over te komen”.

Wow – in één keer was ik terug in de schoolbanken.

Bij de aardrijkskundeles van juffrouw Wagemans. Ik herinner me ineens weer dat als niemand in de klas een vraag stelde, ik ook geen vraag stelde. Ik deed net alsof ik het allemaal begreep.

Omdat ik bang was om dom over te komen.

Heb jij ook zo’n herinnering? Vaak liep juf Wagemans rond voor een steekproef: had iedereen wel goed opgelet? En terwijl ik dan zag dat ze mijn kant op kwam, voelde ik mijn hart – dat inmiddels in mijn keel zat – steeds sneller kloppen. Als ze dan naast mijn tafel stilstond, bevroor ik. Want ik wist nooit het antwoord op de vraag die ze mij vervolgens stelde.

Wat zeg jij tegen jezelf?

Gelukkig weet ik nu wel dat het heel anders zit. Dat wat ik denk niet altijd waar is. Mijn gedachte – als ik een vraag stel, ben ik dom – was geen feit. Het was niets meer en niets minder dan een gedachte. Een product van mijn hersenen. Iedereen heeft weleens zo’n gedachte. En iedereen ervaart en voelt ‘m anders.

Wat je denkt bepaalt wat je bereikt

Bij mijn klant zorgde de gedachte dat ze “dom” was ervoor dat ze acties uitstelde en mails niet beantwoordde. Maar dat loste voor haar niets op. Het enige wat ze ervoor terugkreeg was een vervelend gevoel.

Zet vraagtekens bij wat je denkt

Dit mag van mij op een tegel: niemand kan jou vertellen wat je wel en wat je niet denkt – zelfs jijzelf niet. En je hóéft niet te geloven wat je denkt. Heerlijk hè, de enorme vrijheid die daarin zit?!

Stel, mijn klant parkeert haar gedachte en stuurt voortaan wel direct een bericht terug waarin ze even navraagt wat ze niet begrijpt. Wat kan er dan gebeuren?

Ik denk twee dingen. Of de afzender geeft opheldering. Of zij komt erachter dat zijzelf niet helemaal duidelijk was geweest in het mailtje en zet dat recht. Beide zijn prima toch? Wat mijn klant denkt, is voor dit resultaat niet van belang. Als zij wat minder in haar eigen gedachte zou geloven, had ze gewoon op tijd antwoord gekregen en verder kunnen gaan met haar werk.

Hoe voorkom je dat wat je denkt tegen je gaat werken? Het is belangrijk dat je telkens bewust bent van waarom je dingen doet zoals je doet. Je kunt jezelf deze vragen stellen:

 

  • Waarom doe je iets wel of niet?
  • Welke resultaten wil je daarmee bereiken?
  • Hoe voel je je daarbij?

Als jij alles over jezelf mag denken en geloven. Waar zou jij dan in geloven?

Inspiratie

Meld je aan voor inspiratie & sweet reminders

Je bent succesvol ingeschreven.

Pin It on Pinterest